/

UMMANA DALDIM


Rüzgâr tel tel saçlarından sineme akar
Yel vurdukça şu sinemde hayalin coşar
Hasret dolan kirpiklerde hayalin sızar
Damla damla gözlerinden ummana daldım

Bilemedim hayat bir gün bize de küser
Gül ekilen şu bağlarda kargalar öter
Baharı besleyen rüzgâr ömürü biçer
Sevda sevda hasretinden ummana daldım,

İnsani der bir sevdaya kapılan gönül
Ne bülbül ister bağda ne de bir gül
Eksik olmaz sevenlerin kalbindeki zül
Alev alev cehennemde ummana daldım